Review: Propolis

Spel in het kort

Elke speler krijgt aan het begin van het spel negen werkbijen, een spelersbord met grondstoffen en een startgebouw. Het spel wordt gespeeld over meerdere rondes, te beginnen met de startspeler. In een beurt voert de actieve speler één van de vijf acties uit: werkbijen inzetten, twee werkbijen versterken, werkbijen terugtrekken, een gebouw bouwen of een paleis van de koningin bouwen. Door werkbijen staand op lege velden van een lege landschapskaart te plaatsen, of twee ingezette werkbijen te versterken door ze op hun kant te leggen, ontvangt de speler de getoonde grondstoffen of beloningen. Met grondstoffen en werkbijen kunnen gebouwen worden gebouwd. Met permanente grondstoffen op gebouwen en werkbijen kan een paleis worden gebouwd. Elke speler mag maximaal één paleis bouwen. Wanneer aan het einde van een beurt op alle vier landschapskaarten in een rij minstens één werkbij staat, wordt de meerderheid bepaald. Een werkbij telt voor één en een versterkte werkbij voor twee. De speler met de meerderheid neemt alle eigen werkbijen uit die rij terug in de persoonlijke voorraad. Is deze speler niet de actieve speler, dan ontvangt deze bovendien één jokergrondstof. Vervolgens wordt de meest rechtse lege landschapskaart verwijderd, schuiven de overige kaarten één plaats naar rechts en wordt links een nieuwe kaart neergelegd. Is er geen meerderheid, dan is de volgende speler met de klok mee aan de beurt. Het spel eindigt zodra een speler tien gebouwkaarten in het persoonlijke speelgebied heeft. De ronde wordt nog afgemaakt. Daarna worden punten toegekend voor gebouwkaarten en ongebruikte grondstoffen. De speler met de meeste punten wint het spel! 🏆

Onze mening

Propolis is een spel met een leuk en vrolijk thema en mooie vormgeving. Toen we het voor de eerste keer speelden merkten we meteen de gelijkenissen met Splendor op, al weet Propolis meerdere mechanismes te combineren om het net wat uitgebreider te maken. Het spel is logisch en intuïtief. Je plaatst bijen om grondstoffen te verdienen en die grondstoffen gebruik je om gebouwen te kopen. De kortingen die je verzamelt via gebouwen, zorgen ervoor dat je steeds sneller nieuwe gebouwen kunt kopen. Tijdens het spel moet je goed letten op je bijenvoorraad, want naarmate het spel vordert belanden steeds meer bijen in de algemene voorraad. Of je bijen daar weer uit kunt krijgen, is grotendeels afhankelijk van de landschapskaarten die op tafel liggen. Dat maakt het spel extra leuk, want door de grote variatie aan kaarten zijn er elk potje andere landschapskaarten en een andere gebouwmarkt. In sommige potjes kunnen bepaalde grondstoffen daardoor schaarser zijn dan andere. Wat betreft de herspeelbaarheid zit Propolis dus zeker goed. Het is telkens afwachten hoe het spel verloopt en welke grondstoffen lastiger te bemachtigen zijn. Toen we de spelregels lazen, leek het heel belangrijk om de meerderheid te krijgen in een rij. Tijdens het spelen voelde het echter wat gek dat de beloning daarvoor niet heel groot is. Je krijgt dan namelijk al je ingezette bijen uit die rij terug. Dat is zeker nuttig, maar voelt wat minder spannend dan verwacht. Wat ons betreft had hier een interessantere beloning aan gekoppeld mogen worden, juist omdat je het hele spel bezig bent met het controleren van die meerderheid. Ondanks dat het meerdere mechanismes slim combineert, wist Propolis ons niet volledig te overtuigen. Het is zeker een leuk spel, met veel variatie en een toegankelijk karakter, maar het doet weinig echt vernieuwends. Tegelijkertijd zorgen het thema en het kleurrijke spelmateriaal ervoor dat het spelen aantrekkelijker wordt, waardoor het geen straf is om Propolis op tafel te leggen.