Review: Koi

Spel in het kort

Beginnend met de startspeler en daarna met de klok mee, voeren de spelers een beurt uit. In een beurt kiest de speler één van de twee mogelijke acties: mediteren of werken. Ongeacht de keuze mag de speler ook een geluksfiche besteden voor een bonus naar keuze. Bij het mediteren neemt de speler één van de openliggende kaarten op het bord, samen met een eventuele beloning die eronder staat afgebeeld. Voor de meest linkse kaart moet één munt worden betaald. Helperkaarten worden open naast het senseitableau gelegd, terwijl alle andere kaarten na het uitvoeren van een eventueel direct effect gedekt worden bewaard. Vervolgens schuiven alle resterende kaarten naar rechts om de lege ruimte op te vullen en wordt de bovenste kaart van de stapel op het meest linkse veld geplaatst. Bij het werken kan de speler één sensei-actie op het senseitableau uitvoeren, aangevuld met acties van eventueel verzamelde helperkaarten. Bij het plaatsen van tegels in de vijver moet rekening worden gehouden met de plaatsingsregels van de verschillende tegels. Voldoet een speler aan het einde van de beurt aan de voorwaarden van een beschikbaar doel, dan mag de bijbehorende doeltegel in de vijver worden geplaatst. Wanneer er geen kaarten meer in de gedekte stapel zijn of de laatste koi uit de voorraad is genomen, wordt de ronde uitgespeeld. Daarna zijn alle spelers nog één keer aan de beurt, waarna het spel eindigt. Alle punten van koi, lantaarns, perkamentkaarten, doeltegels en ongebruikte geluksfiches worden bij elkaar opgeteld. De speler met de meeste punten wint het spel! 🏆

Onze mening

Koi is een puzzelspel van de makers van Bonsai, met wederom een prachtige uitstraling. Het spel bouwt duidelijk voort op de sterke elementen van Bonsai, maar voegt meer diepgang en extra keuzes toe. Wat direct opvalt, is het kleurrijke spelmateriaal, zoals de 3D-tegels en de transparante acryltegels, die de aandacht trekken zodra het spel op tafel ligt. Eigenlijk is het zonde dat je per spel slechts een beperkt aantal van de 3D-tegels gebruikt. Tegelijkertijd heeft dit ook een groot voordeel. Doordat er veel verschillende doelen en bijbehorende doeltegels zijn, kunnen deze op allerlei manieren worden gecombineerd. Daardoor voelt ieder potje weer net iets anders aan, omdat je rekening moet houden met andere doelen en zo je vijver op een andere manier opbouwt. Hoeveel punten je per doel kunt verdienen, verschilt door de wisselende moeilijkheidsgraad echter behoorlijk. Daardoor zijn de scores van verschillende potjes met andere doelen niet goed met elkaar te vergelijken. Wat ons betreft is de eindscore in een solospel daardoor iets te afhankelijk van de gekozen doelen, waardoor de prestatietabel wat aan betekenis verliest. Dat is jammer, want qua spelverloop is het solospel namelijk ook sterk. Dit komt mede doordat de interactie in een spel met meerdere spelers minimaal is. Soms kaap je een gewenste kaart voor de neus van een tegenstander weg, maar het grootste deel van de tijd ben je vooral bezig met het opbouwen van je eigen vijver, iets wat wij als prettig hebben ervaren. De beurten verlopen lekker vlot, terwijl er genoeg interessante keuzes zijn. Je moet voortdurend bepalen wanneer je investeert in helperkaarten, hoe je je vijver het efficiëntst uitbreidt en welke perkamentkaarten het beste bij je strategie passen. Vaak is het spel nét te kort om al je plannen uit te voeren. Je wordt echt uitgedaagd om keuzes te maken en te focussen op bepaalde onderdelen van je vijver. Door de verschillende strategieën blijft het spel zelfs tijdens de puntentelling spannend. We waren al erg enthousiast over Bonsai, maar aan Koi beleven we zelfs nog meer plezier. De extra strategische mogelijkheden zorgen ervoor dat het spel net dat beetje meer diepgang biedt, zonder iets van de toegankelijkheid en charme van zijn voorganger te verliezen.

Lees ook onze review van Bonsai.